(1730 - 1797)  

Architekt włoski, przebywający w Polsce od około 1750 roku, od 1761 roku był budowniczym królewskim Augusta III i Stanisława Augusta Poniatowskiego. Projektował głównie dla Warszawy i najbliższych okolic. Główne realizacje: przebudowa Pałacu Kazimierzowskiego na Szkołę Kadetów, przebudowa Zamku Ujazdowskiego, projekty przebudowy założenia pałacowo-parkowego w Łazienkach (Białego Domku, Pałacu Myślewickiego, Oranżerii Chińskiej, Małego Teatru), przebudowa wnętrz Pałacu Królikarnia, sześć planów przebudowy Zamku Królewskiego, przebudowa wnętrz Pałacu Pod Blachą i Biblioteki Królewskiej (wraz z J. Kubickim i J. Kamzetzerem), projekt pałacyku w Jabłonnie pod Warszawą, przebudowa wnętrz pałacu w Rogalinie. Jego architektura wpisuje się w styl zwany stanisławowskim, który cechują: piękno proporcji i miary, oparcie na antycznych regułach projektowania, umiar i prostota. Merlini jest twórcą modelowej koncepcji rezydencji podmiejskiej, która znalazła swą realizację w Łazienkach Królewskich. W Lublinie projektował przebudowę gmachu Trybunału Koronnego, budynku Bramy Krakowskiej i Bramy Grodzkiej.

Bibliografia:

- Łoża S., Architekci i budowniczowie w Polsce, Warszawa 1954.
- Słownik biograficzny miasta Lublina
- Polski Słownik Biograficzny