Teatr amatorski w Lublinie jest zjawiskiem niezwykle różnorodnym, i o bogatej przeszłości. Na przełomie XIX i XX wieku na Lubelszczyźnie działało bardzo dużo amatorskich zespołów teatralnych, wystawiających sztuki dramatyczne czy realizujących widowiska obrzędowe. Swoją działalność kontynuowały na mniejszą skalę także i w dwudziestoleciu międzywojennym, oraz po II wojnie światowej.

Ożywienie amatorskiego ruchu teatralnego nastąpiło po powstaniu styczniowym za sprawą przeróżnych towarzystw działalności publicznej, m. in. lubelskiego Towarzystwa Dobroczynności[1]. Na początku XX wieku w Lublinie funkcjonowały już cztery sceny amatorskie: Polskiej Macierzy Szkolnej, Towarzystwa Miłośników Sceny, Towarzystwa „Światło", oraz Towarzystwa Muzycznego „Harmonia". Rozwijał się również ruch teatralny teatrów wiejskich, m. in. w Urzędowie, Kurowie, Wilkołazie, Zwierzyńcu, Nałęczowie (czytaj więcej <<, a także << ). Teatry ludowe dawały widowiska obrzędowe, realizując idee Jędrzeja Cierniaka (czytaj więcej <<). W przedwojennym Lublinie działał także stały żydowski amatorski zespół dramatyczny Żydowskiego Towarzystwa Muzyczno-Literackiego "Hazomir" (Słowik) (czytaj więcej <<).

Teatr „Latarnia” Barbary Koterwas

Najwymowniejszym przykładem trwania wartości społecznikowskich, przekazywanych przez teatr amatorski także i po wojnie, jest działalność Barbary Koterwas. Założony przez nią teatr „Latarnia” rozpoczął swoją działalność w latach pięćdziesiątych. Pani Barbara oprócz działalności samokształceniowej, wystaw, występów w Lublinie, organizowała również wędrówki teatralne po Lubelszczyźnie (czytaj więcej <<).  Swoją wielowymiarową działalność społeczną pani Koterwas prowadziła przez lata sześćdziesiąte i siedemdziesiąte w różnych miejscach i instytucjach, i do dziś pozostaje we wdzięcznej pamięci wielu Lublinian[2].

Teatr amatorski dziś

Współcześnie teatr amatorski odnajdujemy w bardzo wielu dziedzinach życia społecznego. Dziś teatr amatorski to m. in.:

• teatr szkolny (można go oglądać np. na przeglądzie Spotkania Teatralne "Zwierciadła" w lubelskim Liceum im. Zamojskiego);

• teatroterapia (m. in. Warsztaty Terapii Zajęciowej organizowane przez Marię Pietruszę-Budzyńską[3] i Teatr im. J. Osterwy oraz Międzynarodowe Spotkania Artystów Nieprzetartego Szlaku w „Chatce Żaka”);

• teatr w Domach Kultury i placówkach kulturalnych (m. in. Teatr Panopticum Mieczysława Wojtasa z MDK w Lublinie czy Teatr Nasz z Bełzyc pod kierownictwem Józefa Kasprzaka, organizatora przeglądu Scena Dramatyczna[4]);

• teatr obrzędowy, kultywowany w wielu ośrodkach Lubelszczyzny (m. in. w Wojciechowie).

Literatura

- Aleksandrowicz A., Gerlecka R., Śladkowski W., Tworek S., (red.), Z przeszłości kulturalnej Lubelszczyzny, Lublin 1978 (czytaj <<)
- Koterwas B., Latarnia, Do druku przygotowała: Anastazja Śniechowska. Biblioteka "Scriptores Scholarum". Arkusze Wspomnień. Lublin: Ośrodek "Brama Grodzka - Teatr NN", Norbertinum, 2000. (czytaj więcej <<).
- Styk M. B., Teatr amatorski w Lublinie i na Lubelszczyźnie w latach 1866-1918

Przypisy

^{[1] Styk M. B., Teatr amatorski w Lublinie i na Lubelszczyźnie w latach 1866-1918
[2] Koterwas B., Latarnia, Do druku przygotowała: Anastazja Śniechowska. Biblioteka "Scriptores Scholarum". Arkusze Wspomnień. Lublin: Ośrodek "Brama Grodzka - Teatr NN", Norbertinum, 2000 (czytaj więcej <<).
[3] http://www.teatroterapia.lublin.pl/
[4] http://www.t-nasz.pl/}

Opracował Grzegorz Kondrasiuk