(1886-1956)

studiował na Wydziale Budownictwa Lądowego Tiefbauableitung der Technischen Hochschule w Karlsruhe i na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.

W Lublinie od III 1919 do IV 1930 roku pracował  na stanowisku konserwatora zabytków okręgu lubelskiego. Potem założył własną pracownię architektoniczną. Z Lublina wyjechał w 1944 roku.

Główna działalność Jerzego Siennickiego w Lublinie dotyczyła pracy jako konserwatora zabytków, jednak jako architekt Siennicki zaprojektował i zrealizował gmach Poczty Głównej (wraz z Bohdanem Kelles-Krauze), gmach Izby Przemysłowo-Handlowej przy ulicy Okopowej, budynek Gimnazjum Biskupiego, gmach Powszechnego Towarzystwa Ubezpieczeń Wzajemnych przy ulicy Spokojnej, kościół pw. Św. Teresy przy ulicy Krochmalnej oraz dom własny przy ulicy Ogrodowej 9. Zaprojektował także szereg domów mieszkalnych.

W 1926 roku był reprezentantem Polski na I Międzynarodowej Wystawie Architektury Nowoczesnej w warszawskiej "Zachęcie".

Miał także osiągnięcia w dziedzinie urbanistyki - zaprojektował plan regulacyjny Miasta Lublina w 1924 roku.

Interesował się malarstwem i fotografią.




Literatura:
Trzewik M., Niektóre postacie konserwatorstwa lubelskiego - biogramy, "Lubelszczyzna", nr 2 (1996).
Żywicki J. Jerzy Siennicki - pierwszy konserwator zabytków w Lublinie (1919-1930), "Lubelszczyzna", nr 2 (1996).