Inżynier wojewódzki, autor projektu ogrodu miejskiego i nowych rozwiązań komunikacyjnych miasta Lublina.
Urodził się na Mazowszu. Studia odbył na Uniwersytecie Warszawskim gdzie w 1820 roku otrzymał dylom inżynierski. Pracę zawodową rozpoczął w 1820 roku w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu, a następnie przeszedł do Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji. W 1826 roku został zastępcą inżyniera wojewódzkiego w województwie lubelskim. 28 X 1828 roku został zatwierdzony inżynierem wojewódzkim. Stanowisko to piastował do odejścia na emeryturę w 1862 roku.
Jednym z pierwszych działań podjętych przez Bieczyńskiego po objęciu stanowiska inzyniera wojewódzkiego było sporządzenia planu miasta Lublina. Plan przedstawia obszar miasta i przedmieść oraz okolicznych wsi (Rury, Czechówka, Tatary, Bronowice).
Feliks Bieczyński jest autorem projektu ogrodu miejskiego zwanego Ogrodem Saskim zatwierdzonego do realizacji w 1837 roku. Był to projekt ogrodu w typie romantycznym, wykorzystującym w przestrzeni budowle o cechach neogotyckich.
W 1838 roku przygotował niezrealizowany projekt adaptacji starej prochowni na mieszkanie ogrodnika. Miała być to budowla w stylu neogotyckim.
W 1847 roku przygotował projekt Urządzenia i wybrukowania ulicy Świętoduskiej.
Od 1838 roku upowszechniał w Lublinie sady morowe, jeden z nich założył na terenie Wieniawy.
Autor broszur: Spis szczegółowy drzew ozdobnych, krzewów, pólkrzewów, kwiatów trwałych i letnich, bulwowych i cebulowych (...) żyjących w ogrodzie publicznym miejskim oraz na trawnikach przez gmachem Rządu Gubernialnego (...), napisanej w 1851 roku, oraz Przyszłość miasta Lublina wydanej w 1863 roku.
Kopiowanie zamieszczonych materiałów i ich wykorzystywanie bez zgody autorów jest zabronione
1997 - ; Wszystkie prawa zastrzeżone; Ośrodek Brama Grodzka - Teatr NN, ul Grodzka 21, 20-112 Lublin
powered by prothostingserwery