(zm. 1898)

ukończył Instytut Inżynierów Cywilnych w Petersburgu. W 1881 roku został skierowany do Lublina gdzie do śmierci w 1898 roku zajmował stanowisko pomocnika architekta gubernialnego.
Został pochowany na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie, w kościele oo. Bernardynów znajduje się jego epitafium.

Jego dorobek jest słabo znany. Pewny jest jego udział w projektowaniu czterech obiektów w Lublinie: w 1884 roku zajmował się przebudową i rozbudową dawnego pałacu Sobieskich przy ulicy Bernardyńskiej w Lublinie, w latach 1885–1886 według jego projektu wzniesiono szpital żydowski przy ulicy Lubartowskiej, a w 1888 roku zaprojektował neogotycki domek odźwiernego przy Ogrodzie Saskim. Ostatnią znaną jego pracą jest budynek Sądu Okręgowego zaprojektowany w 1892 roku. Prawdopodobnie projektował również nieistniejącą obecnie, wzniesioną w 1891 roku cerkiew parafialną w Lubartowie.

Ponadto Marian Jarzyński kierował budową kilku obiektów projektowanych przez innych architektów – m.in. Teatru im. Juliusza Osterwy, rzeźni miejskiej i wielu domów prywatnych. Był także jednym z sędziów konkursu na gmach Teatru i Resursy (czyli Teatru im. Juliusza Osterwy) w Lublinie.




Literatura:
WAPL, RGL (1867-1917), Adm. I, Osob. 597.
Żywicki J., Architektura neogotycka na Lubelszczyźnie, Lublin 1998, s. 102-103.